‘Gluren bij de buren heeft gezorgd voor veel meer verbinding met de buurt’

Deelnemer Vereen deelt een inspirerend voorbeeld van het aansluiten van de zorg en de buurt op LinkedIn. Ook zó belangrijk voor de open deuren-beweging.

Klik hier om meer te lezen over het vrij leven-beleid op pagina 28 van het Vereen magazine.

Het is weer een mooie stap in de richting naar wat Vereen-bestuurder Frank Kodden voor de zomer vertelde in een artikel over zijn motivatie als trekker van actieteam ‘Zorgzame gemeenschappen’ van de beweging Radicale vernieuwing:

“Wij kunnen ons vanuit de zorg niet bewust genoeg zijn van onze eigen tekortkomingen in hoe we kijken naar de wereld. We zijn toch geneigd om te denken dat wij het wel weten. En om aanbodgericht – vanuit het systeem – aan te sluiten bij wat er al is. Daarmee verdringen we ook dat wat bloeit en groeit en komt de potentie van waar mensen in wijken waar wij komen aan werken niet volledig tot zijn recht. Dus is mijn onderzoekende vraag: hoe kunnen we op een goede manier kijken naar wat er al gebeurt en daar de aansluiting mee maken? Zodat we uiteindelijk die samenredzaamheid volledig gaan ondersteunen, faciliteren.”

Want de missie van Vereen is, dat iedereen ouder kan worden op eigen wijze. Waarbij de oudere altijd het vertrekpunt is zijn of haar leven, verhaal, keuzes en wensen centraal gesteld worden. Vindingrijk, in verbinding met anderen.

‘Huis van de wijk’: bewoners, buurtbewoners, ondernemers betrekken

Zie ook het voorbeeld over de ontwikkeling van het huis van de wijk op pagina 15 van het Vereen magazine, waar onder meer te lezen is:

“Om van de Kievitsbloem echt het ‘Huis in de wijk’ te maken, is meer nodig. ‘We willen de wijk meer betrekken’, zegt Elke. ‘Hoe, dat zijn we nu aan het onderzoeken. Kunnen we hier gezamenlijke maaltijden voor bewoners en buurtbewoners organiseren? Lokale ondernemers bij betrekken? Verenigingen uit de wijk ruimte bieden terwijl ze tegelijkertijd iets voor de bewoners betekenen?’ Ze pleit ook voor maatwerk in de activiteiten. ‘Geen standaardprogramma’s zoals bingo, maar activiteiten die beter aansluiten bij de behoeften van bewoners. Stel dat een groep bewoners wil schilderen, dan kijken we of we dat kunnen faciliteren, en of we daar bijvoorbeeld ook wijkbewoners bij kunnen laten aansluiten.’ ‘Deze ontwikkelingen markeren een verschuiving in hoe we naar ouderenzorg kijken’, zegt Elke.”